﻿<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”30 czerwca — zaćmienie Słońca”> 
<author_1=”Dr. Jan Gadomski”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="6">
<date=”1954-06-24”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Astronomowie badają atmosferę słoneczną za pomocą tzw. analizy widmowej. Służy do tego specjalna aparatura, której głównym składnikiem jest szklany pryzmat rozszczepiający światło Słońca na wiele składników. W ten sposób otrzymujemy „widmo słoneczne” złożone z barwnych pasm tęczy. Pasma te przecięte są bardzo licznymi równoległymi ciemnymi prążkami, które są ostre lub rozmyte. Ma to swoje znaczenie fizyczne. Te wszystkie dane chwytają i magazynują do dalszych badań klisze fotograficzne. Materiał obserwacyjny rozszyfrowuje się potem spokojnie w laboratorium, gdzie dla porównania wytwarzamy sztuczne widma pochodzące od rozżarzonych rożnych pierwiastków chemicznych. W ten sposób rozpoznajemy skład chemiczny i stan fizyczny atmosfery słonecznej.
Wyniki badań 
Na podstawie dotychczasowych badań atmosfery słonecznej podczas całkowitych zaćmień Słońca stwierdzono że atmosfera Słońca dzieli się na kilka warstw. Tuż nad powierzchnią rozciąga się wysoka na kilkanaście tysięcy kilometrów tzw. chromosfera. Składa się z metali w stanie gazowym, głównie żelaza, tytanu i chromu. W górnych warstwach chromosfery znaleziono warstwę wodoru, a ponad nią helu. Ciśnienie gazów w atmosferze maleje w miarę oddalania się od powierzchni Słońca. Jest miliony i nawet bilion razy mniejsze, niż na powierzchni Ziemi. Natomiast temperatura atmosfery słonecznej w miarę oddalania się od powierzchni Słońca wzrasta, osiągając w górnych piętrach chromosfery 20.000°. Chromosferę przecinają ustawicznie od dołu ogniste języki wybuchów słonecznych, wyrzucanych przez niespokojną powierzchnię Słońca. 
Ponad chromosferą dostrzegamy w czasie całkowitego zaćmienia Słońca najwyższe świecące warstwy atmosfery słonecznej, zwane koroną słoneczną. Sięgają one wysokości miliona i więcej kilometrów. I tu temperatura wzrasta wraz z odległością. W najwyższych piętrach korony słonecznej osiąga ona milion stopni. Występują tu głównie atomy metali (żelaza i niklu) pozbawione częściowo osłony elektronowej, czyli zjonizowane. W ostatnich latach stwierdzono, że atmosfera słoneczna oprócz fal świetlnych wysyła też bardzo krótkie fale radiowe. I tak: chromosfera wydziela fale radiowe o długości 3 cm, korona wewnętrzna daje fale o długości 2 m, a zewnętrzna 5 m.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
